Ik lag net in bed, nog wat nagenietend van de Michael Jackson-film die ik vandaag had gezien. Hij is mijn idool, dus ik was helemaal in mijn nopjes. Opeens begon alles te schudden. Eerst dacht ik dat ik het me verbeeldde, maar nee, het was een aardbeving.
En niet de eerste van de dag, want het schudde hier de laatste tijd elke dag. Ik keek naar mijn telefoon en zag de melding: magnitude 5,9, geen tsunami. Dat klonk niet eens zo heftig, maar het voelde wel behoorlijk. Mijn broer lag naast me te slapen.
Zijn vriendin belde hem meteen: “Gaat het? ” Hij negeerde haar gewoon. Pakte zijn telefoon niet eens op. Ik kon het niet geloven.
Ik woon in Tokio, dus ik ben wel wat gewend, maar dit was toch anders. De straten stonden blank door de hevige regen van de afgelopen dagen. Het leek wel alsof de natuur ons iets wilde vertellen. Ik vroeg me af of dit het begin was van het einde.
Al die rampen, al dat water, het voelde niet normaal. Ik wilde eigenlijk gewoon slapen, maar ik kon niet stoppen met denken aan wat er zou gebeuren als Tokio echt geraakt werd. Zoveel mensen, zoveel economie, alles zou instorten. Ik hoopte maar dat het bij deze ene keer bleef.
Ik stond op om mijn tanden te poetsen, klaar om naar bed te gaan. Maar ik bleef piekeren. Zou er nog een naschok komen? Ik besloot om nog even te wachten, voor het geval dat.
Mijn broer sliep gewoon door, alsof er niets aan de hand was. Uiteindelijk leek het rustig te blijven. Ik haalde opgelucht adem. We waren veilig.
Maar ik wist dat dit niet het einde was. In Japan kan er altijd iets gebeuren. Ik keek nog eens naar de meldingen en hoopte dat we gespaard zouden blijven. Voor nu was het goed, maar ik bleef op mijn hoede.
Ik ging weer liggen, maar de slaap wilde niet komen. Ik dacht aan alle mensen die net als ik wakker waren geschud, aan de angst die door de stad ging. Ik wist dat ik morgen weer moest streamen, maar op dit moment kon ik alleen maar hopen dat de aarde stil zou blijven. Uiteindelijk viel ik toch in slaap, maar niet voordat ik nog een keer naar het plafond keek en me afvroeg of dit de voorbode was van iets groters.
In Japan weet je het nooit. Alles kan hier gebeuren.
